No ano 1833, nome&ase a Pontevedra como capital da provincia. Este cambio administrativo significou unha nova andaina para a vila, que un ano despois obtivo o ti&tulo de cidade. A capitalidade atraeu novas institucio&ns, actividade comercial e nova poboacio&n. A necesidade dunha reforma urbana levou aparellada o derrubamento das antigas murallas, de xeito que se abren novas ru&as como Michelena ou Oliva, tame&n se planifican novos espazos de lecer como a Alameda. No ano 1884, chega o ferrocarril, e no 1888, a luz ele&ctrica. Nos primeiros anos do se&culo XX, a dia&spora pontevedresa deixara& a su&a pegada, os indianos invisten na cidade fornecendo a modernizacio&n de Pontevedra coa construcio&n de fermosas edificacio&ns: Villa Pilar ou o con&ecido Cafe& Moderno, testemun&a de conversas de persoeiros do talle de Castelao, son un bo exemplo. A posta en marcha do tranvi&a favorece a comunicacio&n con Mari&n e o desprazamento a&s praias. Pore&n, a decadencia deste transporte deu paso ao trolebu&s, o «trole» coma era con&ecido agarimosamente na cidade. O seu andar silandeiro e calmo foi quen de deixar unha pegada que, hoxe, simboliza a cidade do Le&rez, unha Boa Vila envorcada nas ru&as e nos faladoiros ao redor dun cafe& con doces. A vida de lonxe conta un encontro casual, o cruzamento de miradas serve para iniciar unha conversa. As palabras son coma un feitizo que sacan a& luz lembranzas que a protagonista tin&a agochadas. A reunio&n interro&mpese de su&peto, e& hora de marchar. Ai&nda hai moito do que falar. Mentres, a vida cotia& transcorre nas ru&as, nos bares e nos cafe&s do Ensanche pontevedre&s como un actor secundario que envolve os protagonistas. A seguinte cita non sera& tan doada.